|
|
TRAFİK : Yayaların, hayvanların ve araçların karayolu
üzerindeki hareketleridir.
KARAYOLU : Trafik için kamunun yararlanmasına açık olan arazi şeridi,
köprüler ve alanlardır.
TAŞIT YOLU : Karayolunun genel olarak taşıt trafiğince kullanılan
kısmıdır.
TEK YÖNLÜ KARAYOLU : Taşıt yolunun yalnız bir yöndeki taşıt trafiği için
Kullanılan karayoludur
İKİ YÖNLÜ KARAYOLU : Taşıt yolunun her iki yöndeki taşıt trafiği için
kullanıldığı karayoludur.
BÖLÜNMÜŞ KARAYOLU : Bir yöndeki trafiğe ait taşıt yolunun bir ayırıcıyla
belirli bir şekilde diğer taşıt yolundan meydana gelen karayoludur.
ANAYOL : Ana trafiğe açık olan ve bunu kesen karayolundaki trafiğin, bu
yolu geçerken veya bu yola girerken, ilk geçiş hakkını vermesi gerektiği
işaretlenmiş belirlenmiş kara yoludur.
TALİ YOL : Genel olarak üzerindeki trafik yoğunluğu bakımından,
bağlandığı yoldan daha az dönemde olan yoktur.
BAĞLANTI YOLU: Bir kavşak yakınında karayolu taşıt yollarının birbirine
bağlanmasını sağlayan, kavşak alanı dışında kalan ve tek yönlü trafiğe
ayrılmış karayoludur.
ERİŞME KONTROLLÜ ARA YOLU (OTOYOL): Özellikle transit trafiğe tahsis
edilen , belirli yer ve şartlar dışında giriş ve çıkışın yasaklandığı,
yaya hayvan ve motorsuz araçların giremediği, ancak izin verilen motorlu
araçların yararlandığı ve trafiğin özel kontrole tabi tutulduğu
karayoludur.
GEÇİŞ YOLU : Araçların bir mülke girip çıkması için yapılmış olan yolun,
karayolu üzerinde bulunan kısmıdır.
ALT GEÇİT : Karayolunun, diğer bir karayolu veya demiryolunu alttan
geçmesini
sağlayan yapıdır.
ÜST GEÇİT: Karayolunun, diğer bir karayolu veya demiryolunu üstten
geçmesini sağlayan yapıdır.
KAVŞAK : İki veya daha fazla karayolunun kesişmesi veya birleşmesiyle
oluşan ortak alandır.
BANKET : Yaya yolu ayrılmamış karayolunda, taşıtyolu kenarıyla şev başı
veya hendek iç üst kenarı arasında kalan ve olağan olarak yayaların ve
hayvanların kullanacağı zorunlu hallerde de araçların faydalanabileceği
kısımdır.
DEMİRYOLU(HEMZEMİN) GEÇİDİ : Karayolu ile demir yolunun aynı seviyede
kesiştiği bariyerli veya bariyersiz geçitlerdir.
DURMA : Her türlü trafik zorunlulukları (kırmızı ışık, yetkilinin dur
işareti, yol kapanması gibi) nedeniyle aracın durdurulmasıdır.
DURAKLAMA : Trafik zorunlulukları dışında araçların, insan indirme ve
bindirmek, eşya yüklemek, boşaltmak veya beklemek amacıyla kısa bir süre
için durdurulmasıdır.
ARAÇ : Karayolunda kullanılabilen motorlu, motorsuz ve özel amaçlı
taşıtlar ile iş makineleri ve lastik tekerlekli traktörlerin genel
adıdır.
AZAMİ AĞIRLIK : Taşıtın güvenle taşıyabileceği azami yükle birlikte
ağırlığıdır.
DİNGİL AĞIRLIĞI : Araçlarda aynı dingile bağlı tekerleklerden karayolu
yapısına aktarılan ağırlıktır.
GEÇİŞ HAKKI : Yayaların ve araç kullananların diğer yaya ve araç
kullananlara göre yolu kullanmak sırasındaki öncelik hakkıdır.
GEÇİŞ ÜSTÜNLÜĞÜ : Görev sırasında, belirli araç sürücülerinin can ve mal
güvenliğini tehlikeye sokmamak şartı ile trafik kısıtlama veya
yasaklarına bağlı olmamalarıdır.
KAMYON : İzin verilebilen azami yüklü ağırlığı 3500 kg dan fazla olan ve
yük taşımak için mal edilmiş motorlu taşıttır.
OTOMOBİL : Yapısı itibari ile sürücüden başka en çok yedi oturma yeri
olan ve insan taşımak için imal edilmiş bulunan motorlu taşıttır.
TAŞIMA SINIRI KAPASİTESİ: Bir aracın güvenle taşıyabileceği en çok yük
ağırlığı veya yolcu sayısıdır.
TEHLİKELİ EĞİM : Araçların emniyetle seyrine devam için vites küçültmeyi
gerektiren uzunluk veya açıdaki yol eğimidir.
TRAFİKTEN MEN : Trafik zabıtasınca, bu Kanunda belirtilen hallerde
araçla ilgili belgelerin alınması ve aracın belirli bir yere çekilerek
trafikten alıkonulmasıdır.
|
